Terwijl de wereldwijde aandacht is verschoven naar het Midden-Oosten, blijft de Oekraïense president de loopgraven bezoeken, slapen in treinen en de hoop op een uitgeputte mensen in leven houden. Maar thuis begint loyaliteit plaats te maken voor ontevredenheid, en de grootste test van zijn leiderschap komt nu pas van binnenuit.

(Personeel: Oekraïne / Politiek & Oorlog)

Toen Volodymir Zelensky het aanbod om door de westerse geallieerden te worden geëvacueerd, in de eerste dagen van de Russische invasie, leek hij bijna een filmpersonage – een jong, vastberaden, schoon gezicht en het uiterlijk van een man die weigert zich over te geven. Na vijf jaar oorlog veranderde dat gezicht onomkeerbaar. De huid is gefronst met diepe rimpels, de kin is een permanent mengsel van witte strengen geworden en de ogen dragen het gewicht van talloze verloren nachten. De kenmerken verscherpt, de blik werd zwaar – een 48-jarige man die eruitziet alsof hij een leven lang heeft geleefd van de laatste vijf. .

“Ik wil koffie” – het dagelijkse ritueel van een drukpresident

Een naaste medewerker schatte dat Zelenski minstens tien kopjes koffie per dag drinkt. Toen iemand hem ‘s nachts water aanbood, weigerde hij kort: “Ik wil koffie”. Slapen is een luxe die het zich gemiddeld vijf uur per nacht kan veroorloven. Zijn stem hees, en het hoesten onderbrak hem steeds vaker. Tijdens een reis naar de troepen in het Oosten spraken journalisten van The New York Times drie keer met hem: op een bankje in het park, in een ondergrondse commandopost en op de terugreis naar Kiev. Elke keer werd het gesprek onderbroken – door ijzel, door een luchtalarm, door de noodzaak om te reageren op een nieuwe crisis. .

Het vergeten front van de wereld

Terwijl de wereld naar de oorlog in het Midden-Oosten keek, werden de Patriot-raketten die de lucht van Oekraïne hadden moeten verdedigen, elders verteerd. Zelenski weet dat wereldwijde aandacht net zo’n kostbare hulpbron is als munitie. In Donbas ligt de frontlinie op minder dan 16 kilometer van de stad Kramatorsk. Daar laten mensen nog steeds hun honden uit en zijn winkels open. “Het gaat niet om mijlen, het gaat om mensen,” zei hij, terwijl hij naar de Oekraïense vlag keek die in de buurt vliegt. .

Grootste test: thuis

Na vijf jaar oorlog is loyaliteit niet langer onbeperkt. Voormalig minister van Defensie Mikailo Fedorov – een al lang bestaande bondgenoot die in juli werd ontslagen na slechts zes maanden in functie – riep op tot presidentsverkiezingen tijdens de oorlog. Het is de meest directe interne uitdaging voor Zelenski sinds het begin van de invasie. Fedorov benoemde de president niet rechtstreeks, maar sprak over een “systeem van de regering in crisis” en corruptie die de oorlogsinspanningen ondermijnt. Uit peilingen blijkt dat 67% van de Oekraïners gelooft dat Zelenski na de oorlog moet worden vervangen, en in het geval van een mogelijke verkiezing, zou Fedorov hem verslaan. .

Een democratie die stand-by staat

De grondwet van Oekraïne verbiedt verkiezingen tijdens de staat van beleg, en het organiseren van een stemming midden in de oorlog is bijna logistiek onmogelijk. Miljoenen burgers wonen in bezette gebieden of als vluchtelingen in het buitenland, en soldaten aan het front hebben geen tijd om verkiezingsprogramma’s te bestuderen. Een gehaaste poging zou een geschenk zijn voor Russische propaganda, die Zelensky al “onwettig” noemt. .

Conclusie

Oekraïne heeft het vijf jaar geduurd onder de klappen van Moskou, maar de kwetsbaarheid komt nu van binnenuit. Zelenski is niet langer de jonge komiek die in 2022 een natie inspireerde. Hij is een uitgeputte president die koffie drinkt om wakker te blijven, die in de loopgraven reist om zijn leger verenigd te houden en nu confronteert wat misschien wel de grootste zijn test is: het verlies van het vertrouwen van zijn eigen volk. In een wereld die gewend is geraakt aan de oorlog in Oekraïne, is de echte strijd om Zelenski nog maar net begonnen.