Elke Verberckmoes (44), de moeder van de vierjarige Dean, die in januari 2022 werd gedood en achtergelaten op het eiland Neeltje Jans in Zeeland, heeft na meer dan vier jaar het stilzwijgen doorbroken. Kort na de onthulling van een gedenkteken voor haar zoon vertelde ze dat ze al jaren “op automatische piloot” leeft en zich voorbereidt op een bijzonder pijnlijk proces. Dave De Kock (38), die heeft toegegeven dat hij het kind heeft gedood, en zijn ex-vriendin Romy W. moeten terechtstaan voor feiten in verband met de ontvoering en de dood van Dean. Het proces begint op 8 oktober 2026 voor het hof van assisen in Gent.

(Redactie: België / Justitie & Samenleving)

De zaak van de kleine Dean Verberckmoes, een vierjarige jongen uit Beveren, schokte heel België in januari 2022. Na vier en een half jaar stilte gaf zijn moeder, Elke Verberckmoes (44), haar eerste interview over de pijn van het verlies van haar kind en de nachtmerrie die het naderende proces voor haar betekent.

Een gedenkteken zodat Dean “nooit wordt vergeten”

Op 12 september 2026 werd op Neeltje Jans in Zeeland een gedenkteken onthuld op de plaats waar het lichaam van Dean op 17 januari 2022 werd gevonden, nadat Dave De Kock het tussen de rotsen had achtergelaten. Het monument bestaat uit een grote steen, omringd door knuffels, en een plaat met de tekst: “Dean, je werd hier bij het water gevonden in januari 2022. We zullen je nooit vergeten.” Ongeveer dertig motorrijders, vrienden en sympathisanten van Elke, namen deel aan een herdenkingsrit voor de jongen.

“Mijn leven staat al meer dan vier jaar op pauze”

In een interview met Het Nieuwsblad vertelde Elke dat de pijn met de tijd niet minder is geworden. “Eerlijk? Mijn leven staat al meer dan vier jaar op pauze. Ik leef bijna volledig op automatische piloot. Al vier jaar probeer ik zo sterk mogelijk te blijven. Maar het zijn ook vier jaren van stilstand, en dat vind ik verschrikkelijk.”

Ze legt uit dat elke nieuwe ontwikkeling in de zaak alles opnieuw naar boven brengt. “Dan komt alles weer tot leven en moet ik opnieuw beginnen. Over enkele weken start het proces en ik verzeker je: het bezorgt me nu al enorm veel stress. Alleen al de gedachte dat ik de daders opnieuw in de ogen moet kijken. Ik weet dat ik veel zal moeten doorstaan.”

Het schuldgevoel dat niet verdwijnt

Elke vertelt ook over een schuldgevoel dat haar al jaren achtervolgt. “Waarom moest dit allemaal gebeuren? Waarom lag mijn kind daar? Waarom Dean? Niet hij, maar ik had daar moeten liggen. Dat denk ik al jaren. Mijn zoon verdiende dit niet.”

Wat gebeurde er in januari 2022?

Dean was toevertrouwd aan Dave De Kock en zijn vriendin Romy W., terwijl zijn moeder werd behandeld in een psychiatrisch centrum. De Kock was een vriend van de familie. Toen de jongen niet naar huis werd gebracht, werd alarm geslagen en startte een grote zoekactie. Op 17 januari 2022 werd Dave De Kock in Meerkerk in Nederland gearresteerd, maar Dean was niet bij hem. Diezelfde avond kreeg de politie een melding over een gevonden kinderlichaam op Neeltje Jans. Het was Dean.

Uit het onderzoek bleek dat De Kock in de nacht van 14 op 15 januari via Sint Jansteen en de Westerscheldetunnel richting Walcheren reed. In de namiddag van 15 januari liet hij het lichaam van het kind achter tussen de rotsen. De Kock gaf later toe dat hij Dean in de auto had gedood. Hij verklaarde dat hij “ontplofte” en dat “alles zwart werd voor zijn ogen”. Eerder was hij tot tien jaar cel veroordeeld voor zware mishandeling van zijn tweejarige stiefzoon, die later aan zijn verwondingen overleed. De moeder van Dean kende dat verleden niet.

Proces start op 8 oktober voor het Gentse hof van assisen

Dave De Kock en zijn ex-vriendin Romy W. staan terecht voor het hof van assisen in Gent. De Kock wordt vervolgd voor moord en ontvoering met de dood tot gevolg, terwijl Romy W. wordt vervolgd voor ontvoering met de dood tot gevolg. De jury wordt op 5 oktober samengesteld en het proces begint op 8 oktober 2026.

Romy W., die haar onschuld volhoudt, werd vrijgelaten onder elektronisch toezicht. Haar advocaat Nina Van Eeckhaut zegt dat haar cliënte het proces tegemoetgaat met angst en hoop en blijft ontkennen dat ze betrokken was bij de dood van Dean. De advocaat van De Kock, Jef Vermassen, zei dat het goed is dat het proces eindelijk plaatsvindt en dat zijn cliënt het emotioneel erg moeilijk heeft.

Conclusie

Na vier en een half jaar verdriet en stilte bereidt Elke Verberckmoes zich voor op een van de moeilijkste momenten van haar leven: tegenover de mensen staan die worden beschuldigd van verantwoordelijkheid voor de dood van haar zoon. Het monument op Neeltje Jans is een plek van herinnering, maar ook een symbool van een strijd die nog niet voorbij is. “Mijn zoon zou niet willen dat ik opgeef,” zei ze. “Ik moet sterk zijn.” Het proces in Gent wordt niet alleen een confrontatie met de verdachten, maar voor Elke ook een belangrijke stap in haar lange zoektocht naar antwoorden.